اینها را رییسجمهور گفته است. حسن روحانی چند ماه قبل از آنکه ارکستر اولین اجرای رسمی خود را روی صحنه ببرد این وعده را داد و البته محققش کرد. البته با تمام احترامی که اهالی هنر به رییس دولت یازدهم دارند و با تمام اهتمامی که او و وزارتخانهی فرهنگ و هنر برای بازگرداندن ارزش هنر در جامعه دارند، نمیتوان این مساله را نادیده گرفت که بسیاری از وعدههای آنان در موسیقی محقق نشده است. نمونهاش؟ اینکه هنوز در ایران ممنوعالکار و ممنوعالصحنه وجود دارد و بسیاری از چهرههای موسیقی از شناختهشدهترین و با افتخارترینش – محمدرضا شجریان- گرفته تا بسیاری از جوانان نمیتوانند در کشور خودشان به اجرای برنامه بپردازند و «شیدا جاهد» نمونهی تلخی در این موضوع بود؛ اما میتوان برای چند دقیقه هم که شده، گلایهها را نادیده گرفت و از این مساله خوشحال بود که در این کشور، وعدههایی هم داده میشود که محقق میشود؛ برای مثال همین بازگشایی ارکستر سمفونیک تهران. حالا درست یک سال است که از این اتفاق میگذرد. راستش را بخواهید، یک سال زمان زیادی برای این نیست که بتوان قضاوتی صحیح و همهجانبه روی یک ماجرا داشت؛ اما همین مدت زمان برای اینکه ارکستر در نقطهای که هماکنون ایستاده، باشد هم زمان کمی است.
او همچنین درباره صادرنشدن حکم رسمی رهبری ارکستر سمفونیک تهران توسط مدیر دفتر موسیقی نیز گفته بود: «تا آنجا که می دانم این حکم هنوز به صورت رسمی منتشر نشده و همانطور که گفتم بهتر است مدیریت دفتر موسیقی وزارت ارشاد درباره این موضوع توضیح دهد اما آنچه مربوط به من است این بوده که کارها را بر حسن وظیفه انجام دهم که این کارها هم انجام شده و من از اسفند ماه سال گذشته بر حسب وظیفه کارهایی را که باید انجام میدادم، به سرانجام رساند. درست است که برای انجام یک کار خوب و با کیفیت هیچوقت دیر نیست اما چون فصل هنری جدید در تمام دنیا از اوایل سپتامبر آغاز می شود بنابراین لازم است که ما از همین ماه نسبت به راه اندازی ارکستر سمفونیک اقدام کنیم و کارها را طوری برنامه ریزی کنیم که از هیچ چیزی احساس عقب ماندگی نکنیم.»
این حکم البته هیچگاه به او داده نشد و در حالی که همه او را به عنوان رهبر جدید ارکستر میشناختند، بیاطلاعش «علی رهبری» به عنوان مدیر هنری و همچنین رهبر ارکستر انتخاب شد و به همین دلیل او در گفتوگویی با سایت «موسیقی ما» عنوان کرد: » قبل از هر چیز باید بگویم این تصمیمی که گرفته شده، به هیچ عنوان از لحاظ انسانی، اخلاقی، هنری و حتی اداری درست نیست. آقای ارجمند حدود یک سال پیش از من خواستند تا ارکستر سمفونیک تهران را بعد از مدتها تعطیلی، دوباره احیا کنم و رهبری آن را به عهده بگیرم. قرار ما هم این بود که این مسأله رسانهای نشود تا بعد از بسته شدن قرارداد، مصاحبهای مطبوعاتی گذاشته و آن را اعلام کنیم. اما عید نوروز سال گذشته، آقای ارجمند در برنامهای تلویزیونی به شکل رسمی این مسأله را بیان کردند و وقتی با اعتراض من مواجه شدند، گفتند از من خواسته شد که خبر خوشی بدهم و من حضور شما در ایران را به عنوان خبر خوش اعلام کردم. این اظهارنظرها در تمام این مدت ادامه داشت و علاوه بر اینکه مطبوعات من را به عنوان رهبر ارکستر سمفونیک تهران معرفی میکردند، حدود یک ماه و نیم پیش در جریان اختتامیهی جشنوارهی موسیقی فارس، بار دیگر آقای ارجمند، بدون مقدمه گفتند ارکستر سمفونیک به زودی راهاندازی خواهد شد و خوشحالیم که رهبری آن را «پروفسور-دکتر صهبایی» (دقیقاً خودشان از این واژه استفاده کردند) بر عهده خواهند داشت.»
«صهبایی» اظهارنظری که در این خصوص انجام داد، به این مساله اشاره داشت که در تمام مدت حضورش در ایران، مقاومت کرده تا قبل از تشکیل ارکستر، تکلیف نوازندگان مشخص شود: «تلاش کردم تا نوازندگانی که به استخدام ارکستر در میآیند، دارای حقوق مکفی و همچنین بیمهی درمانی و بیمهی بازنشستگی شوند. حتی ما دو هفتهی پیش، جلسهای با مدیران موسیقی ارشاد داشتیم که بار دیگر تأکید کردند میخواهند اسفندماه کنسرتی برگزار کنند و من باز اصرار کردم پیش از آن باید وضعیت نوازندگان مشخص شود. اختلاف از همینجا شروع شد. البته که من از این تصمیم به هیچ عنوان پشیمان نیستم و گمان میکنم بلاتکلیفی نوازندگان در این مدت طولانی، اصلاً درست نبوده است. این حق ابتدایی نوازندگان است که وضعیت قراردادهایشان معلوم باشد و من اگر قرار باشد دوباره کار را از ابتدا انجام دهم، باز هم همان روند را تکرار خواهم کرد.»
- - , .
سایت خبری - تحلیلی موسیقی ما...ما را در سایت سایت خبری - تحلیلی موسیقی ما دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: خنجی
بازدید: 154