فقط زمانی اعتراض میکنیم که منافعمان در خطر باشد

[ رامین صدیقی - مدیر نشر هرمس و عضو هیأت مدیره مجمع صنفی تولیدکنندگان آثار شنیداری ]

از نظر من اگر محدودیت یا ملاحظاتی برای التزام هنرمندان به قوانین رایج وجود دارد، نباید تفاوتی بین آنان قائل شد. اصلاً کاری به درست و غلط بودن این موضوع ندارم اما چیزی که به عنوان قانون لازمالاجرا است، باید برای همه یکسان باشد که این موضوع فقط شامل هنرمندان هم نمیشود و میتواند شامل حال یک مدیر دولتی هم باشد.

اما اصل موضوع این است که باید دید حد و حدود آن چیست؛ چرا که تفسیر حد و حدود این اتفاقات هم در حال حاضر مورد بحث و بررسی است. اگر یک هنرمند هیچ اقدام و فعالیت ضدتبلیغاتی علیه نظام نکند، اما در یک رسانه بهاصطلاح معاند حضور پیدا کند، مرجعی باید وجود داشته باشد برای تحلیل این که آیا اصلاً این حرکت خوب است یا بد.

شاید اصلاً تحلیلگران بگویند این کار خوب است؛ چرا که به این طریق شما در زمینِ بهاصطلاح دشمن، به نفع ارزشهایتان مبارزه میکنید و به هر حال این میتواند یک نوع نگاه باشد.

فارغ از تمام این مسائل، منصفانه این است که قانون برای همه به یک شکل اجرا شود و شیوهی اعمال آن -هم از نظر زمانی و هم به لحاظ محتوا و تفسیر- یکسان باشد. به هر حال همه هنرمندان -حتی اگر سبکشان با هم متفاوت باشد- ذات فعالیتشان یکی است.

به نظر میرسد تشخیص این که یک نفر با هنرش به نظام خدمت کرده یا نکرده، متر و معیار مشخصی نداشته باشد؛ چون همه هنرمندانی که در چارچوب قوانین نظام و مجوزهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت میکنند، به نوعی در حال خدمت به مملکت خود هستند. به همین خاطر، کماکان میگویم روش درست این است که محدودیتها یکسان اعمال شود یا اگر مماشات یا تسامحی در برخی از الزامات هنرمندان انجام میشود، این تسامح را باید برای همه رعایت کرد.

البته این را هم اضافه کنم که اصولاً موافق محدود کردن هنرمندان نیستم. به همین دلیل، عکس حرف من صادق نیست و منظور این نیست که پس باید با سالار عقیلی هم برخورد شود. از نظر من هنرمند یک رسالت اجتماعی دارد و باید به فعالیتاش با دید مسامحهگرانه نگاه شود. اگر هم لغزشهایی اتفاق میافتد که به نظر آسیبزننده هستند، نباید با موضع تند با آن برخورد شود.

پس منظورم این است که باید با باقی هنرمندان هم به همین شيوه برخورد كرد. چرا که این تفاوت قائل شدنها باعث میشود هنرمندان که افراد یک طبقه هستند، رودرروی یکدیگر قرار بگیرند. پیشآمدن چنین حرفهایی در درازمدت به اعتبار هنرمند لطمه میزند و برطرف کردن چنین تصویر مقطعی که از آنها به وجود میآید، نمیتواند به همین سرعت هم از بین برود و شاید زمان زیادی برای بازگشت وجههی او لازم باشد.

به هر حال الان یک سری از افراد کنجکاو میشوند که به کنسرتهای سالار عقیلی بروند و از طرفی ممکن است یکسری از طرفداران با او قهر کنند که متأسفانه التیام این قهر زمانبَر است. در صورتی که اگر شرایط مساوی و یکسان پیش میرفت، این احتمالات به حداقل میرسید.

در انتها دوست دارم این نکته را مطرح کنم که در خیلی از حوزهها مخصوصاً موسیقی، خیلی از اعتراضات یا نقدی که توسط ما صورت میگیرد، به حق و درست است. اما همیشه این شبهه وجود داشته که همان اعتراضِ بهحق هم زمانی اتفاق میافتد که منافع آن شخص در خطر باشد و متأسفانه در حالت عادی و زمانی که پای منافع در میان نیست، معمولاً این اعتراضها هم انجام نمیشود.

- - , .

سایت خبری - تحلیلی موسیقی ما...