گزیدهای از صحبتهای
سالار عقیلی در این گفتوگو:
- هیچگاه نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که «آواز» و به طور کلی موسیقی اصیل، همگانی شود
- موسیقی سنتی، برای تامل است نه وقتگذرانی
- محلی برای معرفی موسیقی نداریم
- ارکستر ملی، عصارهی فرهنگ یک کشور است بنابراین جایگاهش به اندازهی تیمِ ملی فوتبالِ یک کشوراهمیت دارد
- شما نمیتوانید موسیقی را جدای از مسایلِ اجتماعی بررسی کنید
- این نگرانی دربارهی از بین رفتنِ آواز و موسیقی سنتی را که این روزها مدام دربارهاش صحبت میشود، قبول ندارم
- استاد شجریان، کاری در آواز انجام داده است که دیگر منتهای این هنر است
- چهره شدن در خوانندگی بسیار دشوارتر از نوازندگی است
- بسیاری از ما تنها در ختم یکدیگر را میبینیم؛ اگر جشنی باشد؛ هر کدام بهانهای میآوریم که در آن حضور نداشته باشیم
- وظیفه دارم اعتراف کنم بسیاری از هنرمندان، چشم دیدنِ یکدیگر را ندارند
- اگر حتی یک نوجوان، کار خوبی را به من پیشنهاد دهد که با روحیات من همخوانی داشته باشد، آن را میخوانم
این گفت و گو را به صورت متنی
اینحا بخوانید