
به رهی دیدم برگ خزان/ افسرده ز بیداد زمان/ کز شاخه جدا بود
چو زگلشن رو کرده نهان/ در رهگذرش باد خزان/ چـون پیک بلا بود
ای برگ ستمدیده پاییزی/ آخر تو زگلشن ز چه بگریزی
روزی تو در آغوش گلی بودی/ دلداده و مدهوش گلی بودی
ای عاشق شیدا/ دلداده رسوا/ گویمت چرا فسردهام
درگل، نه صفایی/ باشد نه وفایی/ جز ستم ز وی نبردهام
تیر غمش در دل بنشاندم/ در غم او من جان بفشاندم/ تا شد نوگل گلشن و زیب چمن
رفت آن گل من از دست/ با خار و خسی پیوست
من ماندم و صد بارگران/ وین پیکر بیجان
ای تازه گل گلشن/ پژمرده شوی چون من
افسرده و بی جان/ هر برگ تو افتد به رهی
رفت آن گل من از دست/ با خار و خسی پیوست
من ماندم و صد بارگران/ وین پیکر بیجان
ای تازه گل گلشن/ افسرده شوی چون من
پژمرده و بی جان/ هربرگ تو افتد به رهی
ما را در سایت سایت خبری - تحلیلی موسیقی ما دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: خنجی بازدید: 171