
خانهٔ «شاهین فرهت» – آهنگساز موسیقی کلاسیک – شبیه خانهٔ قصههاست. پر از آینه و رنگ، پر از عکسهای بتهوون و موتسارت و پیانویی که انگار هر روز منتظر است تا انگشتانِ صاحبِ هنرمندش نوازششان کند. آینههای قدی، جامهای خوش رنگ قجری و مبلهای سادهٔ زیبا که بوی گذشته را دارند. این خانه، خانهٔ قصههاست میانِ برجهای سر به فلک کشیدهٔ نیاوران. این خانه قناعتی است برای فرصتِ محدود آرامش در جنجالها و اضطرابهایی که بیرون از دیوارهایش در جریان است. «هوا گرم است، اول آبی بخورید و بعد گفتوگو را شروع کنیم.» «شاهین فرهت» مینشیند روی مبل و به آرامی اما پر انرژی سخن میگوید. اولین سمفونی او را یکی از بزرگتر...
ادامه مطلب