سایت خبری - تحلیلی موسیقی ما

هیچ کس نمی تواند شبهه ای در شاهکار بودنِ تصنیف «ایران، ای سرای امید» بیاورد

بابک زرین: تصنیفِ «ایران، ای سرای امید» را بدون شک می توان یکی از برجسته ترین و ماندگارترین قطعاتِ موسیقی ایران دانست؛ قطعه ای که هیچ کس نمی تواند هیچ شبهه ای برای شاهکار بودنِ آن ایجاد کند. طبقِ آنچه خود آقای «لطفی» توضیح داده اند، ابتدا ملودی این اثر را ساخته اند و با یک ساز – سه تار- برای آقای ابتهاج نواخته اند و ایشان بعد از مدتی شعرِ این تصنیف را نوشته اند و آقای «شجریان» آن را خواندند. همکاری این سه استادِ بزرگِ موسیقی ایران در نهایت به خلقِ این شاهکار انجامیده است.اما صرف نظر از تمامِ قدرتی که ملودی، آواز و شعرِ این اثر دارد، می توان دلیلِ دیگری برای ماندگاری آن دانست، «ایران، ای سرای امید» از جمله اولین کارهای ملی – میهنی است که ساخته شد و به همین خاطر این چنین ماندگار شد و توانست در مقاطع مختلفِ حوادث ایران همچنان به عنوان یک قطعه ی ماندگار شنیده شود. «ابتهاج» در این اثر از درد...